Zeilen met kleine kids in het Griekse Corfu

Het is zover, voor het eerst vliegen met onze dochter Skye van acht maanden oud voor onze speciale kinderflottielje zeilvakantie rond het Griekse Corfu. Ik merk dat ik het toch best spannend vind. Hoe gaat ze het vinden? Zal ze rustig blijven of keihard gaan huilen? Zal ze last krijgen van haar oortjes? Zal ze slapen of de hele vlucht gaan springen op schoot, wat ze thuis ook zo graag doet?

Foto (c) Jennifer Joedo

Ik besluit me op het ergste voor te bereiden dan kan het alleen maar meevallen. Maar dan wél goed voorbereid, dus de tas vol met zelfgemaakte hapjes en papjes, brood, drinken en haar favoriete speeltjes. Stiekem toch nog een beetje hectisch met inpakken, ik bedoel twintig kilo met zijn drietjes inclusief een Deryan-tentje, een babyfloat en een bedhekje van drie kilo...(!) Maar gelukkig is manlief erg handig met inpakken, mij was het niet gelukt. Om nog maar te zwijgen over het feit dat we op de airport van twee stuks bagage naar één stuk moesten, hellup! Maar ook dat lukte manlief.

De vlucht viel heel erg mee! Onze dochter Skye vond het allemaal machtig interessant en maakte zelfs vriendjes met een 2-jarig jongetje die de hele tijd naar haar kwam kijken. Tijdens het opstijgen een hapje fruit en daarna viel ze heerlijk bij papa in slaap. Ook van de landing kreeg ze niet echt iets mee.

Foto (c) Jennifer Joedo

Aan boord van de boot…
Een uur later stapten we aan boord van een Bavaria 37, een fijne ruime boot met een voorhut en twee achterhutten. Voor de eerste nacht hadden we het bedhekje bij de bank bevestigd en sliepen wij zelf in de voorhut. Het ging eigenlijk vrij goed. Dochterlief werd wél midden in de nacht wakker, maar dat doet ze thuis ook. Ze sliep daarna tussen ons in verder. Toch hebben we later het bedhekje verplaatst naar een van de achterhutten, omdat dat overdag praktischer was. Zo kon zij slapen en hadden wij nog wat vrijheid op de boot.

Na alle nodige voorraad aan boord te hebben gehaald, gooiden we de lijnen los en voeren we naar onze eerste bestemming: Saiyadha. Een klein vissersplaatsje op het vaste land, zo’n twaalf mijl van Gouvia Marina. Skye zat in een kinderstoeltje als ze niet sliep. Ze keek de hele tijd om zich heen en leek het allemaal wel prima te vinden. Ook bij het aanmeren ging het prima. Snel een lekker hapje gemaakt voor haar, even badderen in de wasbak van de keuken en alvast een pyjamaatje aan en hup mee naar het restaurant. We aten vrij vroeg, meestal rond 18.00 uur, zodat dochterlief ook nog mee kon.

Gastvrije Grieken
De Grieken zijn dol op kinderen en dat merk je ook. Ze vinden het heel normaal dat je kleine kinderen meeneemt naar het restaurant. We werden dan ook met open armen ontvangen en er was altijd een kinderstoeltje aanwezig. En de bediening was altijd bereid om een babyhapje te maken als je dat vroeg. Erg fijn!

Foto (c) Jennifer Joedo

Zwemmen en glijden
Onze volgende bestemming was Mourtos Sivota. Hier verbleven we eerst bij het Aquapark waar we ’s avonds bij het eten een supermooi uitzicht hadden over de baai en zelfs het eiland Paxos zagen liggen. Hier konden we heerlijk met de kids in het zwembad zwemmen en er was zelfs een pierenbadje met glijbaan. Omdat er veel wind was voorspeld voor de volgende dagen, besloten we in Mourtos te blijven maar verhuisden we wél naar de haven. Hier lagen we aan de boulevard tegenover allemaal gezellige tentjes. Omdat het wel warm was, besloten we de dinghy (ons bijbootje) uit het water te halen en op de kade te zetten en te vullen met water. De kindjes speelden hierin heerlijk met het water!

Het waaide nog aardig buiten en dus besloten we nog maar een nachtje in Mourtos te blijven, maar wel weer op een andere plek. Dit keer dichtbij een zandstrandje, zodat de kinderen los konden gaan met hun emmertje en schepjes. Tsja, wat heb je nodig tegenwoordig? Water en zand is de ideale combi! De kinderen verveelden zich geen moment. En ’s ochtends na het ontbijt werden vaak de visjes gevoerd.

In de haven van Petriti lagen we vrij voor anker en moesten we met ons bijbootje naar de kade. Dat was al een leuk avontuur op zich. De kinderen kregen een speciaal reddingsvestje aan natuurlijk. En tsja, spelen met de dinghy, wie vindt dat nu niet leuk?

Na een week waren we weer terug in Gouvia en konden we weer even een wasje draaien, boodschappen doen bij de grote supermarkt en zwemmen in het zwembad van de haven. Wij verhuisden nog naar een andere boot, een Aloa 28. Een kleinere boot, wat wel even wennen was maar dat heeft ook zijn voordelen. De Aloa is namelijk praktisch ingericht en in een handomdraai creeer je nog een extra 2-persoons bed doordat je de tafel in de kuip kan laten zakken. Onze dochter sliep in de voorhut, waar ze niet van het bed kon rollen, omdat de deur gelijk tegen het bed aanzat. Wat dat betreft echt ideaal. Hier was geen Deryan-tentje of bedhekje nodig.

Foto (c) Jennifer Joedo

Ook de tweede week beviel ons meer dan goed. Het werd wat warmer, maar het was nooit te warm. Dat is het voordeel van niet perse in het hoogseizoen met vakantie te hoeven. Het was daardoor heerlijk voor de kleine kids. Het slapen ging erg goed, ze sliep zelfs beter dan thuis. Lekker dat schommelen van de boot of het geronk van de motor. Ook was het erg fijn dat je altijd haar bedje mee had. Zodra ze moe werd legden we haar zo in bed. En wij konden gewoon ons ding blijven doen: zeilen!

Voordeel kinderflottielje
Het voordeel van zo’n speciale kinderflottielje is dat je overdag heerlijk met je gezinnetje bent en ’s avonds de gezelligheid van anderen kan opzoeken. Op deze manier hou je het voor jezelf én de kinderen leuk. Bijna iedere dag een nieuwe bestemming aandoen, waar je na een gezamenlijke briefing op je eigen tempo naar toe vaart. Daar wacht de flottielje-leiding je op om je te helpen met het aanmeren. En hoe fijn is het dat je niet de enige bent in het restaurant of dat je ’s avonds nog de babyfoons bij elkaar legt om gezellig een drankje te kunnen doen of dat je om beurten oppast terwijl de ander rustig met met z’n tweetjes uit eten kunnen? Ook begrijp je elkaar omdat je in dezelfde situatie zit en elkaar dus – waar nodig - ook een handje kunt helpen.

We kijken terug op een zeer geslaagde reis waarbij gebleken is dat zeilen met kleine kinderen erg goed mogelijk is, zolang je maar bereid bent de nodige aanpassingen te doen en je je als ouder flexibel durft op te stellen. En ja, natuurlijk is het hebben van een beetje zeilervaring ook wel handig! Wat ons betreft gaan we de volgende keer weer met onze dochter zeilen, maar dan in Lefkas…

Tekst en foto's: Jennifer Joedo

Soort: 
vluchtverslag

Reageren op artikelen? Er gelden spelregels. De redactie behoudt het recht om reacties die niet aan de regels voldoen te verwijderen.